คือ การทำบุญที่ไม่เจือปนกิเลส ด้วย
โลภะ(ความอยาก)
โทสะ(หงุดหงิด)
โมหะ(หลงเข้าใจว่าถูกต้อง)
เช่น ทำบุญเพราะหวังจะไปนิพพาน
อันนี้ท่านทำด้วยกิเลส
เพราะท่านทำบุญเจือไปด้วยกิเลส โลภะและโมหะ
อธิบายคือ
โลภอยากจะไปนิพพาน
ใส่เงินเยอะๆ สร้างๆ แต่ไม่สร้างที่ใจ
โมหะ คือท่านหลงเข้าใจผิดคิดว่าทำบุญแล้วจะได้ไปสวรรค์นิพพาน
ท่านยังไม่เคยขัดเกลาจิตใจตนเองเลยจะไปอย่างไร
ท่านรู้หรือไม่การทำบุญแท้จริงแล้วคือ
การฝึกให้ตัวเราขจัดกิเลส 3 กอง อันมี โลภะ โทสะ โมหะ
การทำบุญให้ทาน ทำให้คลายโลภ ลดความตระหนี่
ยึดถืออัตตา ตัวตนว่าของเรา
และการทำบุญด้วยปัญญา
พินิจพิเคราะห์ว่าอะไรที่ควรกระทำที่เป็นเป็นบุญ
มิใช่สักแต่ว่าให้แล้ว จะได้บุญอันนี้ต่างหาก จึงจะได้ผลเห็นพร้อมแน่นอน
ได้ในชาตินี้ไม่ต้องรอชาติหน้า
อย่างน้อยท่านก็เกิดปัญญาไตร่ตรอง
จึงอยากบอกเล่าให้มนุษย์โลก
เข้าใจการทำบุญที่แท้จริงคืออะไร
คือเผากิเลสในใจเราให้หมดไปนั่นเอง
