การภาวนาสม่ำเสมอ เส้นทางของคนจริง

เส้นทางของคนจริง

"การภาวนาต้องทำสม่ำเสมอ 

ทำบ้างหยุดบ้าง ไม่ได้ผลหรอก 

เราหยุดเมื่อไร กิเลสก็ลากเราลงต่ำไป 

กว่าจะดิ้นรนกลับขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง มันใช้แรงเยอะ 

ถ้าทำแล้วก็หยุดๆ มันก็อยู่ตรงนั้น 

หรือไม่ก็นานๆ ก็หมดกำลังที่จะปฏิบัติ 

มันต้องอดทนจริงๆ ตัดสินใจให้เด็ดขาดลงไปเลย 

จะปฏิบัติ ไม่ใช่ทำเล่นๆ 

ถ้าเราทำถูกแล้วก็ทำสม่ำเสมอ 

มันจะมีพัฒนาการที่มองเห็นได้ด้วยตัวเอง 

เส้นทางนี้ไม่ได้ยาก 

แต่เส้นทางนี้เป็นเส้นทางของคนจริง 

หมายถึงคนที่เข้มแข็ง 

เอาจริงเอาจังในการที่จะเรียนรู้ตัวเอง 

เราทำกรรมฐานที่ดีถูกต้อง เราก็ได้รับผล 

ได้รับผลเป็นความร่มเย็นในจิตใจ 

การที่เราเจริญศีล สมาธิ ปัญญา 

นี่เรียกเราเจริญเหตุที่เป็นตัวมรรค 

ผลคือความพ้นทุกข์ มันก็จะมาถึงในวันหนึ่ง" 

ที่มา

หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช

วัดสวนสันติธรรม

9 เมษายน 2566

มีของดีมีอยู่กับตัว เร่งทำความดี(ภาวนา)แต่บัดนี้

"...ของดีมีอยู่กับตัว..."

"...ของดีมีอยู่กับตัวเราทุกคน ก็พากันปฏิบัติเอา ทำเอา
เมื่อเวลาตายแล้วจึงวุ่นวายหานิมนต์พระมากุสลามาติกา
ไม่ใช่เกาถูกที่คัน ต้องรีบแก้เสียบัดนี้ คือ เร่งทำความดี(ภาวนา)แต่บัดนี้ จะได้หายห่วง อะไรๆ ที่เป็นสมบัติของโลก 
มิใช่สมบัติอันแท้จริงของเรา ตัวจริง(ศพ)ไม่มีใครเหลียวแล
สมบัติในโลกเราแสวงหามา หามาทุจริตก็เป็นไฟเผา
เผาตัวทำให้ฉิบหายได้จริงๆ ข้อนี้ขึ้นอยู่กับความฉลาดและความโง่เขลาของผู้แสวงหาแต่ละราย ท่านผู้พ้นทุกข์ไปด้วยความอุตส่าห์สร้างความดีใส่ตนจนกลายเป็นสรณะของพวกเรา
ท่านไม่เคยมีสมบัติเงินทองเครื่องหวงแหน เป็นคนร่ำรวย สวยงามเฉพาะสมัย จึงพากันรัก พากันห่วง จนไม่รู้จักเป็น รู้จักตาย สำคัญตนว่าจะไม่ตาย และพากันประมาทจนลืมตัว เพลิดเพลินตักตวงเอาแต่สิ่งไม่เป็นท่าใส่ตนแทบหาบไม่ไหว..."

โอวาทธรรมหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

กราบขอบพระคุณและขออนุโมทนาบุญท่านเจ้าของผู้ถ่ายภาพนี้ พร้อมทั้งผู้ที่มีส่วนร่วมในการเผยแผ่โอวาทธรรมนี้ ทุกๆท่าน

การนั่งสมาธิ ภาวนา โดยหลวงปู่สิม พุทธาจาโร วัดถ้ำผาปล่อง

"...สติ ความระลึกได้..."

" .. เบื้องหน้าแต่นี้เป็นต้นไป เป็นเวลานั่งสมาธิภาวนา ให้พากันนั่งสมาธิ เอาขาขวาทับขาซ้าย เอามือขวาทับมือซ้าย ตั้งกายให้เที่ยงตรง หลับตา "นึกภาวนาพุทโธ พร้อมกับลมหายใจเข้า ลมหายใจออก"

ในขณะที่เรานั่งภาวนานี้ "จงรวมจิตใจเข้ามาในบริกรรมภาวนานี้" หรือในการได้ฟังอุบายธรรมต่าง ๆ เมื่อเสียงเข้าไปถึงที่ไหน รู้สึกในใจที่ไหน ก็ให้รวมจิตใจลงไปในที่นั้น ที่นี้แหละ "ที่เป็นปัจจุบัน ปัจจุบันธรรม เป็นธรรมปฏิบัติ"

ผู้ใดรวมใจของตนเข้าไปภายในปัจจุบัน ย่อมถึงซึ่งความไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน "จิตใจที่อ่อนแอท้อแท้จะได้แข็งแรงขึ้นด้วยสติ ความระลึกได้" ในการบริกรรม ในการฟังธรรม

"สตินี้ เกิดขึ้นจากใจเหมือนกัน" เกิดขึ้นจากดวงจิตดวงใจดวงที่รู้อยู่ ฟังอยู่ เจริญอยู่ บริกรรมอยู่ เกิดขึ้นจากที่นี้เอง "เรียกว่าสติ ความระลึกได้"

เมื่อสติ ความระลึกได้ มีความรู้สึกอยู่ในใจในตัว "ตัวสตินี้ ก็ยังให้จิตใจที่รู้อยู่นี้แหละตั้งมั่น สงบระงับ ไม่แส่ส่ายไปกับสังขาร วิญญาณ กิริยาอาการของจิต" ดวงจิตดวงใจจะได้รวม ได้สงบเข้ามาอยู่ในจิตใจของตนจริง มีสติทุกเวลา .. "

สติปัฏฐานโดยหลวงปู่สิม พุทธาจาโร วัดถ้ำผาปล่อง อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่

กราบขอบพระคุณ และขออนุโมทนาบุญท่านเจ้าของผู้ถ่ายภาพนี้ พร้อมทั้งผู้ที่มีส่วนร่วมในการเผยแผ่โอวาทธรรมนี้ ทุกๆท่าน