24 สิงหาคม 2563

เรื่อง "หลงตนว่าดีวิเศษเมื่อไร ลงนรกเมื่อนั้น"


(โอวาทธรรม หลวงพ่อฤาษีลิงดำ)
(จากหนังสือ พ่อสอนลูก หน้า ๒-๓)

คนเจริญกรรมฐานนี้ มิใช่ไปสวรรค์เสมอไป ถ้าหลงตัวเมื่อไร ลงนรกเมื่อนั้น คนที่จะมีดี หรือไม่มีดีนี่ เราสังเกตุกันง่าย คนที่มีความดี มีสมาธิเข้าถึงใจแล้ว เขาไม่พูดส่งเดช มีกิริยาเรียบร้อย ถ้าจะพูด ก็มีเหตุมีผล ไม่สักแต่ว่าพูด นี่เป็นเครื่องสังเกตุภายนอก

ถ้ายิ่งทรงสมาธิเป็นฌาน ทรงฌานด้วยแล้ว พวกนี้ขี้เกียจพูดมากที่สุด เห็นหน้าคนแล้วก็เบื่อในการพูด ไม่อยากจะพูด เพราะถ้าไปพูดเข้านะ มันเสียเวลาทรงสมาธิเขา ดีไม่ดีไปชวนเขาพูดเหลวไหลเข้า ก็เป็นการทำฌานเขาเสื่อม พวกนี้รังเกียจในการพูด เมื่อไม่มีความจำเป็น เขาจะไม่พูด

ไม่มีความคิดเห็น:

ปริศนามหาพีระมิดแห่งกิซาพิกัดละติจูดตรงกับค่าความเร็วแสง ?

ปริศนามหาพีระมิดแห่งกิซายังคงถูกพูดถึงในด้านความลึกลับและปริศนาที่ยังรอคอยคำตอบ หนึ่งในปริศนาที่มีการพูดถึงบนโลกออนไลน์ คือ ความ...